Dental Tribune Belgium (Flemish)

Column: “Kunt u uw mondmasker afzetten?”

By Hilde Devlieger
August 24, 2020

Hilde Devlieger is sinds mei 2020 columniste bij Dental Tribune Vlaanderen en schrijft in haar column over haar werk als parodontoloog in coronatijden.

Ondertussen zijn we gefaseerd gestart met de praktijk, en dat is toch enigszins anders dan wat we gewoon zijn.

Eerst moest de infrastructuur ‘coronaproof’ gemaakt worden. Wég met die rij stoelen die je op de kop had getikt voor een belachelijk dure prijs maar waarvan je er wél eentje gratis had gekregen. Nu mag er maar om de twee meter een stoel staan. De overtollige stoelen in je praktijk plaatsen is geen optie, want die is ondertussen zo mogelijk nog spartaanser aangekleed.

De stoelen worden dus naar de kelder gesleept, waar we ook een witte wasdraad hebben gespannen. Daar hangen we onze witte pakken aan om ze 72 uur te laten ontvirussen, best een mooi zicht. Als je goed kijkt, zie je het virus zó verdwijnen.

In de wachtzaal geen leesvoer meer, het speelgoed is netjes weggestopt en de tandpastastalen zorgen voor kastvulling. Op de televisie speelt een aangepaste slideshow om nog maar eens te herhalen wat we eigenlijk allemaal al moeten weten, maar een mens moet geïnformeerd blijven. Niet dat er iemand kijkt, want onze patiënten werden reeds per mail aangemaand om niet te vroeg te komen.

De balie is voorzien van een afschuwelijk plexi onding dat bovendien in de weg staat. Waar moeten we nu ons bancontacttoestel parkeren? En die bus handgel moet er nog bij, om nog maar te zwijgen van de fluorescerende stickers die je toeschreeuwen dat je maar beter afstand kunt houden. Een bloemetje zetten om de sfeer wat op te leuken is verleden tijd.
Onze eerste patiënt was er overigens al in geslaagd zich langs het plexiglas te buigen om te vragen of het nu duurder geworden was, want hij had verhalen gehoord. Dat tandartsen nu enorme sommen vroegen, want al dat coronamateriaal moet toch door iemand betaald worden.

En het omkleedritueel, wat is dat in godsnaam? Een pak, schild, bril en masker, overschoenen, handschoenen, muts: we zweten ons al te pletter voor we de patiënt gezien hebben. Dan moeten we nadenken wat we gaan doen: deuren open zodat je geen klink hoeft aan te raken, of deuren dicht zodat er niets van vervelende deeltjes kan ontsnappen? Best toch deur dicht en klink ontsmetten. Doekje 35 van de dag wordt uit de bus gerukt en de klink is meteen nog brandschoner dan ze al was. Mijn patiënt gaat omzichtig in de stoel zitten. Mijn ego is meteen gestreeld, wat ben ik toch geliefd bij mijn patiënten, ze kennen gewoon mijn stem. Ik voel meteen een warme liefdevolle golf door mijn lijf stromen, al kan dat ook het pak zijn natuurlijk.

Ik zeg iets tegen de patiënt, maar hij reageert niet. Ik kijk hem aan en stel vast dat hij niks begrepen heeft van mijn gewauwel. Dus brul ik dat hij misschien best zijn mondmasker afzet, want ik anders natuurlijk niets kan doen. Een beetje gegeneerd zet hij het uit en legt het correct opzij. En dan begin ik aan de moeizame behandeling.

Wordt vervolgd…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Latest Issues
E-paper

DT Belgium (Flemish) No. 2, 2020

Open PDF Open E-paper All E-papers

© 2020 - All rights reserved - Dental Tribune International