Dental Tribune Belgium (Flemish)

Column: Elk voordeel heb z’n nadeel

By Hilde Devlieger
February 18, 2021

Solo, duo, aan een universiteit, bij een dentaal centrum met verschillende vestigingen, in een exclusieve gespecialiseerde praktijk, een ziekenhuis of een praktijk die beheerd wordt door investeerders die hun geld slim beleggen: je hebt heel wat mogelijke omgevingen om in te gaan werken.

Ik ben alleen begonnen. Solo is echt alleen - geen assistente, geen collega, enkel een hatelijke telefoon en nog een snerpende deurbel die mij horendol maakten. Dat heb ik niet lang volgehouden.

Gelukkig ben ik snel kunnen veranderen naar een duopraktijk, maar met twee zijn was toch even wennen. Lasten kunnen delen, werkuren beter kunnen plannen of gewoon een helpende hand als je in de knoei zat met een aartsmoeilijke behandeling: het had niets dan voordelen. Maar zoals Cruyff zei, al draai ik het nu om: elk voordeel heb zijn nadeel. Ja hoor, we hadden het goed met ons tweetjes en, hup, een assistentje erbij. We maakten evenzeer lange dagen, maar de werkvreugde lag een stuk hoger, je kon taken delegeren én je kon (precorona) met een gerust hart een reisje maken, want je collega bleef op post en nam de honneurs waar.

Maar met twee werken betekent ook dat je heel wat meer patiënten ziet. En veel patiënten trekken nog meer patiënten aan, zodat je voor je het goed en wel beseft, plots weer ellenlange dagen zit te werken, een assistent al lang niet meer volstaat en je voor een keuze komt te staan: uitbreiden en dus investeren, of patiënten weigeren.

Dat vind ik best wel een moeilijke keuze. Nu zal je zeggen: wat is dat nu voor onzin? Richt toch snel een paar kabinetten in, stoel erin, en werken maar. Laat ze maar komen die patiënten, hoe meer hoe liever.

Maar is dat wel zo? Ik werk aan de grens met Nederland; onlangs kwam een dentaal vertegenwoordiger op bezoek en hij verwonderde zich daarover. Hij zei: “Ik begrijp niet waarom jullie Belgen altijd maar grotere praktijken willen zoals in Nederland met vijftien tot twintig- stoelen. Dat is geen uitzondering, maar de patiënten zijn een nummer en het zijn geen zorgverlenende centra meer maar fabrieken zonder enige persoonlijke service. Waarom denk je dat al die Nederlanders naar België komen voor hun tandverzorging?” Ik had in mijn hoofd al een giftig antwoord klaar in de trant van ‘die gierigaards komen hier alleen maar aandraven omdat het hier goedkoper is’, maar dat heb ik ingeslikt, want hij had wel een punt natuurlijk. Gaan we binnenkort met zijn allen in zo’n grote groepspraktijk werken? Het heeft zeker heel wat voordelen, maar wordt de patiënt er ook beter van? Velen willen toch graag altijd dezelfde behandelaar, waar ze in vertrouwen naartoe komen én waar ze willens nillens ook ‘gewoon aan worden’. Soms hoor ik patiënten uit grote praktijken klagen dat ze weeral eens een andere tandarts hadden, en dat ze dat eigenlijk helemaal niet fijn vonden.

Maar aan de andere kant kan een grote praktijk ook beter de steeds grotere en veeleisendere investeringen dragen, en kan diezelfde patiënt er dan ook behandeld worden met de meest up-to-date technologieën. En ook urgenties opvangen kan vlotter met een grotere groep zorgverleners die onder één dak werken.

Cruyff was een wijs man …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2021 - All rights reserved - Dental Tribune International